Karşımda tam bir Hasan abim adam oturuyor. Çok ama çok, çok zaman oldu Gri ince çizgili takımı, taralı saçları, boynunun inceliğini zarifçe saran kravatı, tıraşlı yüzü… Bir tek bıyığı yok. Hasan abimin gençliği sanki... Bıyığı vardı... Ya da sonradan mı bıraktı? Orta yaştan sonra, belki beyazlayınca… Yüzü dün gibi gözümün önünde. Dudaklarının üstü… bıyı… Güliverler arasında yaşadığım yıllar... Köprülerin üstünde keçiler... Telefonum nerede?